In 1909 komt ds. Abe van der Sluis naar Huizen toe en over het beroepingswerk van deze predikant is nog een opmerkelijk verhaal bewaard gebleven. Toen deze predikant voor de eerste maal beroepen werd was er in Huizen een godvruchtig meisje, dat ernstig ziek was. Dit meisje had van de Heere te kennen gekregen, dat ds. Van der Sluis het beroep aannemen zou. Echter, hij nam het beroep niet aan en bleef in Dordrecht. Daarna werd de predikant weer door de gemeente Huizen beroepen en het meisje bleef volhouden dat hij komen zou. Daarvan werd ds. Van der Sluis ook in kennis gesteld, maar hij was er vast van overtuigd, dat hij in Dordrecht blijven zou en hij vergat het. Het meisje stierf maar vlak daarvoor zei ze nog, dat de dominee niet alleen in Huizen zou komen, maar dat hij ook spaarzamelijk voor Huizen bewaard zou blijven. Weer werd een beroep uitgebracht op hem en hij nam het aan. Tot 1916 stond hij in Huizen en kreeg toen een beroep naar Putten. Dat zou een verwerping van de uitspraak van het meisje zijn, maar ds. Van der Sluis nam het beroep aan. Op de laatste zondag voor het afscheid preekte hij in de Oude Kerk over het woord 'Vaarwel'. Die preek heeft zo'n indruk gemaakt, dat de mensen zeiden, dat hij pas volgende week afscheid zou moeten nemen, maar dat het net had geleken, of hij nu al afscheid had genomen. In de week voor het afscheid, waren de meubels reeds naar de andere gemeente gebracht, maar de dominee kreeg longontsteking en stierf, werd begraven en 'spaarzamelijk voor Huizen bewaard gebleven'.

Bron: "De geschiedenis van de Oude kerk" Bertil Rebel 1987


Bovenstaande wordt bevestigd door de een ongebruikelijke vermelding op het predikantenbord in de Oude kerk, waarop de toevoeging staat: voor de derde maal (zie ondestaand detail van het bord).