Een verslag van Anneke en Bert Rebel die  samen met hun zonen Christian, Leonard en Thomas nagedacht en gepraat hebben over de nieuwe hemel en de nieuwe aarde.

De nieuwe hemel en de nieuwe aarde …wanneer en hoe zal dat zijn?

Vragen die al snel opkomen als dit onderwerp naar voren komt. In ons gezin noemden we als eerste reactie antwoorden als:dan is het echt hemel op aarde of: dan is alles perfect, volmaakt.

Ook werd er al snel opgemerkt:’er zal geen zee meer zijn’. Dit laatste kwam vlak na tweede kerstdag in de oudejaarspreek indrukwekkend naar voren. Ook beseften wij hoe moeilijk het is om iets van de profetieën te begrijpen. Hoe moet je lezen, hoe moet je kijken?

Teruglezen van reeds vervulde profetieën is niet zo moeilijk, maar hoe kun je nog te vervullen profetieën begrijpen?

Zoals een kunstschilder kijkt vanuit een bepaald perspectief, kunnen wij kijken naar de profetieën. De kunstschilder zet perspectieflijnen om dieptewerking teweeg te brengen, om helder te krijgen op welke diepte zich alles bevindt. Vanuit een kikvorsperspectief lijkt alles groot en overweldigend. Vanuit dit perspectief naar de profetieën kijken werkt niet echt. Maar vanuit vogelvluchtperspectief zien we veel meer! Als je zo kijkt naar Gods handelen met de mens vanaf Genesis 1 tot en met Openbaring 22  krijg je beter zicht.

‘In den beginne schiep God de hemel en de aarde.’

Er wordt wel verondersteld dat dit in het tijdloze verleden heeft plaatsgevonden. Wat is er gebeurd tussen die eerste regel en de tweede regel in de bijbel: ‘de aarde nu was woest en ledig’? (Jesaja 45:18). Genesis 1:3 wijst erop, dat God begint “het gezicht van de aarde te vernieuwen”, om het als woonplaats voor de mens klaar te maken (Psalm 104:30).

Het hoogtepunt van Gods schepping was de mens, die op de zesde dag werd geschapen.

Waarom op de zesde dag? Was het omdat Gods zevende dag de eerste dag voor de mens was? De mens mocht de eerste dag van zijn bestaan meteen rusten. Rusten in het volbrachte scheppingswerk van God! Is het daarom dat wij de eerste dag van de week rusten?

Rusten in het volbrachte verlossingswerk van onze Here, onze Heiland?

Kijkend naar Genesis en Openbaring zijn er frappante vergelijkingen te zien:

GENESIS                                      OPENBARING
(de wereld waarin wij leven)          (hoe het zal worden)

Hemelen en aarde geschapen      Hemelen en aarde voorbij (21:1)

De eerste opstand van satan         De laatste opstand van satan (20:7-9) 

Zee                                               De zee was niet meer (21:1)                          

Zon                                              Geen zon van node (22:5)            

Duisternis wordt nacht genoemd  Geen nacht meer (22:5)     
Intrede van de dood                     De dood zal er niet meer zijn (22:3)     

De slang                                       De oude slang (20:2)        

Al pratend in ons gezin over o.a. de nieuwe hemel en de nieuwe aarde, vroegen we ons af: welke hemel wordt er eigenlijk bedoeld? Zou dat de hemel zijn waar nu vogels en vliegtuigen vliegen? In ieder geval moet ook de hemel dus vernieuwd worden.

Als we tegenwoordig naar meteorologen en milieudeskundigen luisteren, kunnen we ons dat wel voorstellen: in onze hemel zweven wrakken van ruimtevaartuigen en kunstmanen.

Over de ozonlaag horen we verontrustende berichten en wie weet wat we allemaal niet weten?

Wat hebben wij mensen van de hemel en de aarde gemaakt, wat staat er nog meer te gebeuren? Die gedachten kunnen ons soms best wel beangstigen.

Aan de andere kant: wat een geweldige toekomstperspectieven laat de bijbel ons zien!

Een perspectief waarbij alle lijnen uitkomen bij één persoon: Hij die zegt: ‘Ik ben de Alfa en de Omega, het Begin en het Einde; de Eerste en de Laatste’ (Openbaring 22:13).

Zo kijken we naar de toekomst met aan de ene kant dat verlangen naar….maar toch ook met een zekere zorg. Zorg om ontwikkelingen in onze maatschappij, want uiteindelijk heeft God niet zonder reden een nieuwe hemel en een nieuwe aarde beloofd!

Is uw/jouw vakantie al geboekt? Vakantie is een stukje toekomst waar je naar uitkijkt!

Je kunt er echt naar verlangen, naar de zon, naar een andere omgeving. Wat is de zon dan ook belangrijk, want wat is nu een zomervakantie zonder zon?

En dan lees je: ‘daar zal geen kaars of licht van de zon nodig zijn; want de Here God verlicht hen’ (Openbaring 22:5). Hoe groots zal dat niet zijn? Meer dan overweldigend! Niet voor te stellen.

Wat doen we met dit toekomstperspectief?

Zou je kunnen stellen: het is verwachten …..of …afwachten……?

Afwachten heeft iets passiefs, misschien ook wel iets onverschilligs. Zo van: ’we zien wel wat er komt, daar kunnen wij toch niets aan veranderen.’ Maar verwachten is uitzien naar, verlangend uitzien, vol zijn van….. Bij verwachten kan je ook denken aan een vrouw die in verwachting is. Wat kunnen de toekomstige ouders uitzien naar dat kindje! Wat kunnen ze druk zijn met voorbereidingen: alles moet op tijd af zijn, in orde zijn. Het kindje wordt een warm welkom bereid! Zo wijzen alle voorbereidingen naar iets nieuws, iets geweldigs!

Perspectieflijnen in een schilderij wijzen allemaal naar één punt; het zogenaamde verdwijnpunt. De lijnen wijzen een oneindigheid aan, dat maakt een schilderij spannend, zonder verdwijnpunt heeft een schilderij iets onafs, het mist z’n doel, z’n voltooiing!

Zo kun je de perspectieflijnen in de profetieën, in de hele bijbel zien: ze wijzen naar het Doel.

U die mij geschapen hebt,
U wil ik aanbidden als mijn God,

in voor- of tegenspoed,

Uw liefde doet mij zingen,

U die mij geschapen hebt,

U wil ik danken, hoe ik mij ook voel

en U gehoorzaam zijn,

Heer, U bent mijn Doel’.  

(Opwekking 355)

U, of jij die dit leest: of je nou twaalf bent, of eenentwintig, of zestig of misschien zelfs tachtig. Er is toekomst! Hoopvolle toekomst, die heden begint.

‘Kiest heden wie gij dienen zult’…. die keus bepaalt je toekomst!

Wat doe je met de toekomst:  Afwachten?……….nee toch!…..

Het Boek: 2 Petrus 3:13, 14 en 15a:

‘Maar waar wij eigenlijk naar uitkijken, dat zijn de nieuwe hemel en de nieuwe aarde, die God beloofd heeft. Daar zal alles goed en rechtvaardig zijn. Terwijl wij hierop wachten, vrienden, moeten we ons best doen zo te leven dat er niets op ons is aan te merken; houd vrede met iedereen, zodat de Here tevreden over ons kan zijn als Hij komt. En vergeet nooit waarom Hij wacht. Hij geeft ons nog de tijd om andere mensen te vertellen dat Christus hen wil redden!’

Bert en Anneke Rebel