In ons land heeft elke stad er wel een paar: kinderhuizen. Ze zijn ingedeeld naar leeftijd. Vorig jaar hebben we veel tijd doorgebracht in een kinderhuis van 0-4 –jarigen, in verband met de adoptie van onze dochtertjes. Aangrijpend was het om bij die kinderen te zijn. Zo’n 80 kinderen waren er, van netgeboren baby’tjes tot actieve kleutertjes. Zonder ouderlijke zorg en liefde.

Een paar weken na de eerste kennismaking met onze dochters gaf de directrice ons een rondleiding. Ze leidde ons langs de kamers waar de kinderen op leeftijd gerangschikt waren. Zes maanden tot een een jaar. Eén jaar tot twee jaar enz. In groepen van zo’n tien kinderen. De kamers waren genummerd. Kamer vier, kamer zes enz. Toen we stilhielden bij de volgende kamer bleek deze opeens geen nummer te hebben maar een naam: ‘Nadjezda,’ wat vertaald wordt als ‘Hoop.’ ‘Want,’ zo zei de directrice, ‘de moeders van deze kinderen hebben nog niet definitief afstand van hen gedaan. Er is nog hoop voor deze kinderen.’ En soms zagen we in de periode dat we het kinderhuis bezochten van die moeders komen, om hun kind te bezoeken. ‘Kan ook een vrouw haar zuigeling vergeten, dat zij zich niet ontfermen zou over het kind van haar schoot?’ (Jesaja 49:15) De moeders van de kinderen in de Hoop kamer waren hun zuigelingen niet vergeten, maar kwamen hen nog opzoeken. En op een dag nemen ze deze kinderen misschien weer mee naar huis. Deze kinderen hebben een toekomst.

Wat een grote tegenstelling met al die andere kamers in het kinderhuis. Geen verwachtingsvolle namen, maar nummers. Daar kwamen geen moeders meer kijken. Waarom niet? De moeders zijn vaak drugsverslaafd, alcoholverslaafd of prostituees. Kan een vrouw haar zuigeling vergeten? Ja, blijkbaar. Als haar verslaving groot is. Als het kind zeer ongewenst was. Geen moeder, geen liefde, geen toekomst?  De directie heeft geen namen voor deze kamers. We hebben veel verhalen gehoord over kinderen die na een leven van kinderhuizen en internaten al op hun 15e op straat terechtkomen. Sommigen raken zelf aan de drank of aan de drugs. En sommigen krijgen zelf kinderen die ze achterlaten in kinderhuizen…

Hebben deze kinderen dan helemaal geen toekomst? ‘Nee, gelukkig zullen niet alle kinderen slecht terechtkomen, maar het beste voor een kind is als het nieuwe ouders krijgt’, zo zei de directrice. Adoptie! De mogelijkheid dat lokale of buitenlandse echtparen komen en zich over een kind ontfermen. Dat een kind liefde krijgt en zijn toekomst radicaal verandert.

De bijbel vergelijkt ons ook met adoptiekinderen. Romeinen 8:15: ‘Gij hebt ontvangen de Geest van het zoonschap (in het grieks: adoptie), door welke wij roepen: Abba, Vader’. We waren zonder hoop, als de vergeten zuigelingetjes op de genummerde kamers, maar toen werden we geadopteerd. Nu hebben we hoop en een toekomst. Nu zijn we kinderen van die Ene Vader! ‘Al zouden aardse moeders hun zuigelingen vergeten, toch vergeet Ik u niet’ (Jesaja 49:15) zegt God!

Arco en Elsa van Wessel-v.d.End