Wie op de website klikt op het item kerkelijke regelingen, dan komt men uit bij het hoofdstuk: “BEDIENING VAN HET HEILIG AVONDMAAL”.

De volgende inhoudelijke informatie wordt verstrekt: “Voor elke bediening van het Heilig Avondmaal

maakt de kerkenraad bekend, dat op een bepaalde plaats en tijd gelegenheid wordt gegeven aan ambtsdragers en lidmaten van de gemeente tot het inbrengen van bezwaren over belijdenis en wandel van lidmaten. Vervolgens behandelt de kerkenraad de ingebrachte bezwaren en neemt zonodig de vereiste maatregelen. Men noemt dit censura morum”. Censura morum betekent letterlijk: toezicht op de zeden, op de levenswandel. De censura morum dient er voor om kritisch te kijken (censura) naar alles wat in onze levensstijl (morum) tussen de Heere en onze ziel kan komen. Van oudsher was het de bedoeling dat de censura morum zich zou richten op de ambtsdragers. Voor de avondmaalsviering zullen zij zichzelf en elkaar beproeven en uit hun midden wegnemen wat voor een goede avondmaalsviering een beletsel kan zijn. In de loop van de tijd is het ruimer toegepast en is de gehele gemeente er bij betrokken. Het woord censuur heeft in haar Nederlandse betekenis iets negatiefs in zich. Het betekent zoiets als fouten

zoeken, iets als fout bestempelen, bekritiseren. In zijn Latijnse betekenis is dit echter niet het geval. Het

betekent dan: nauwkeurig een oordeel vormen, zaken waarderen, taxeren. Het vorenstaande houdt in dat wij als broeders en zusters in de Heere onszelf en elkaar beproeven en onderzoeken of er iets is dat een goede avondmaalsviering in de weg kan staan. Wij onderzoeken onszelf en elkaar of hetgeen wij verkondigen (leren) ook in overeenstemming is met ons leven. Dit alles vanuit de grondhouding die wij lezen in 1 Johannes 3: 18: “Mijn kinderkens, laat ons niet liefhebben met de woorden, noch met de tong, maar met de daad en waarheid!” Dit betekent dat wij gericht zijn op het behoud van onze naaste. Wij hebben gezien dat censura morum zelfonderzoek inhoudt en onderzoek van onze broeders en zusters.

Zelfonderzoek:

Als we zien op onszelf kunnen we tot de conclusie komen, dat wij zelf een beletsel kunnen vormen voor

een ander om tot een goede avondmaalsviering te komen. Als richtsnoer mag dan gelden: Mattheüs 5: 23-24: “Zo gij dan uw gave zult op het altaar offeren, en aldaar gedachtig wordt, dat uw broeder iets tegen u heeft; laat daar uw gave voor het altaar, en gaat heen, verzoent u eerst met uw broeder, en komt dan en offert uw gave.”

Onderzoek van onze broeders en zusters:

Als wij zien op de ander hebben wij te handelen zoals ons wordt aangereikt in Mattheüs 18: 15-17: “Maar

indien uw broeder tegen u gezondigd heeft, ga heen en bestraf hem tussen u en hem alleen; indien hij u

hoort, zo hebt gij uw broeder gewonnen. Maar indien hij u niet hoort, zo neem nog een of twee met u; opdat in den mond van twee of drie getuigen alle woord besta. En indien hij denzelven geen gehoor geeft; zo zeg het der gemeente; en indien hij ook der gemeente geen gehoor geeft, zo zij hij u als de heiden en de tollenaar.” Wat opvalt is dat in beide situaties indien zich belemmeringen voor doen, actie van ons verwacht wordt. In beide gevallen hebben wij elkaar op te zoeken, schuld te belijden dan wel elkaar in liefde terecht te wijzen. Pas nadat wij er met elkaar, na herhaaldelijk op een positieve wijze met elkaar in contact te zijn geweest, niet uitkomen is het moment daar om gebruik te maken van de kerkelijke regeling “censura morum”. Niet om eigen gelijk te halen, maar uit liefde voor God en Zijn woord en uit liefde tot elkaar. Kortom: Censura morum? We lossen het samen wel op, want: “Hebbende dan uw zielen gereinigd  in de gehoorzaamheid der waarheid, door den Geest, tot ongeveinsde broederlijke liefde, zo hebt elkander vuriglijk lief uit een rein hart” (1 Petrus 1: 22).

T. TANGHE