Hoe zal het in de hemel zijn? Waar is de hemel? Wat weten we eigenlijk van de hemel?

Wij hebben zo onze vragen over de hemelse werkelijkheid, waarvan wij ons geen voorstelling kunnen maken.

Wij vinden geen antwoord op al onze vragen. Toch valt er vanuit de bijbel wel wat over de hemel te zeggen.

Hemelen

In de bijbel wordt zowel over ‘de hemel’ (enkelvoud) als over ‘de hemelen’ (meervoud) gesproken. Dat komt omdat het begrip ‘hemel’ op verschillende manieren wordt gebruikt:

- in de eerste plaats: de hemel zoals wij spreken over ‘een bewolkte hemel’ of een ‘blauwe hemel’;

- in de tweede plaats: het firmament, het hemelruim met de zon, maan en sterren;

- in de derde plaats: de plaats waar God woont met de engelen en alle verlosten.

In deze zin zijn er drie hemelen. Paulus sluit zich bij dit denken in drie verschillende hemelen aan, als hij in 2 Kor. 12:2 zegt dat hij ‘weggevoerd werd tot in de derde hemel’. In vers 4 noemt hij deze derde hemel ‘het paradijs’. Hij bedoelt daarmee het nieuwe paradijs.

Als wij het in dit artikel over de hemel hebben, dan bedoelen wij de derde hemel.

Hemel

De hemel is uitgangspunt van Gods heilshandelen. God zendt Zijn Zoon vanuit de hemel naar de aarde. Nadat de Zoon Zijn werk op aarde volbracht heeft, gaat Hij weer terug naar de hemel. En bij Zijn wederkomst komt Hij vanuit de hemel terug op aarde.

Door de zonde is er een scheiding gekomen tussen hemel en aarde. De hemel ging dicht. Maar door Zijn werk heeft Christus de hemel ontsloten voor allen die in Hem geloven. Wie in Hem gelooft, is een hemelburger (Ef. 2:6; Fil. 3:20). En wie in Hem ontslaapt, gaat naar de hemel.

En nu wordt het moeilijk. Want het lichaam van de ontslapene is nog op aarde, zelfs in de aarde. Als Jezus terugkomt, zal dat lichaam opgewekt worden. Het zal een nieuw lichaam zijn waarmee het ontslapen kind van God ‘overkleed’ zal worden (2 Kor. 5:4). Dat betekent dat de hemel waarin de ontslapene opgenomen is voor de terugkomst van de Here Jezus, nog niet de definitieve hemel is. 

Eerste en nieuwe hemel

We kunnen onderscheiden tussen de hemel ‘nu’ en de hemel ‘straks’. De hemel ‘nu’ is al de volmaakte werkelijkheid waarin het leven één en al lofprijzing van God is (Openb. 7:9-17). Het is de ‘eerste hemel’ (Openb. 21:1). Deze is er zolang de ‘eerste aarde’ (de aarde waarop wij nu leven) nog niet voorbijgegaan is. De hemel ‘straks’ is de nieuwe hemel.

Nu kunnen wij ons wel wat voorstellen van een nieuwe aarde. Maar wat moeten wij ons voorstellen van een nieuwe hemel?

We lezen in ieder geval in de bijbel dat er een nieuwe hemel komt. Wij verwachten een nieuwe hemel en een nieuwe aarde (2 Petr. 3:13). Dat kan niet anders betekenen dan dat de hemel ‘nu’, de eerste hemel, voorbij zal gaan. Dat zal gebeuren als de eerste aarde voorbij­gaat. De nieuwe hemel en de nieuwe aarde komen tegelijkertijd.

De eerste aarde zal door het vuur van oordeel en gericht heengaan (2 Petr. 3:10 en 12). Dat wil zeggen dat deze aarde gelouterd, gereinigd en verheerlijkt wordt.

Hemel op aarde

In Openb. 21 horen wij dat Johannes in een visioen een nieuwe hemel en een nieuwe aarde ziet. In het nieuwe Jeruzalem daalt de nieuwe hemel op de nieuwe aarde neer. De hemel op aarde. De nieuwe werkelijkheid is ‘hemel en aarde verenigd tezaâm’.

De nieuwe aarde waarop gerechtigheid woont, is de nieuwe hemel. Deze nieuwe hemel is het hemelse, volmaakte leven op aarde. Het is de vervulling van Ps. 8 - ‘Here, onze Here, hoe heerlijk is Uw Naam op de ganse aarde.’ En van Jes. 11:9 – ‘De aarde zal vol zijn van de kennis des Heren.’ In deze hemel op aarde zullen allen die in Christus ontslapen zijn een verheerlijkt lichaam hebben, het opstandingslichaam. De eerste dingen – de dingen die met de zonde en de dood te maken hebben – zijn dan voorgoed voorbij.

Concreet

Wat wij de ‘hemelse zaligheid’ noemen is zaligheid op de nieuwe aarde. Hier op deze aarde is het eeuwig, zalig leven, het nieuwe paradijs.

Wij hebben van de hemel misschien een puur geestelijke voorstelling. We denken hierbij aan een werkelijkheid ver van deze aarde, ergens achter de sterren. Maar God is op deze aarde gericht. Dat was Hij toen Hij de aarde schiep en de mens er een plaats op gaf. Dat blijft Hij ondanks de zonde. Hij geeft Zijn schepping niet prijs. Niet voor niets spreken wij over de herschepping. In het oordeel laat Hij dan ook deze aarde niet los. Deze aarde wordt niet vernietigd door het vuur maar vernieuwd, herschapen. En in deze herschapen werkelijkheid geeft de Here de Zijnen een plaats. Hij neemt Zijn kinderen niet van deze aarde weg om ze ergens anders naartoe te brengen. De nieuwe mens hoort op de nieuwe aarde.

De hemelse werkelijkheid is dus heel concreet. Zo concreet als het opstandingslichaam zal zijn. De hemelse werkelijkheid is de concrete herschapen werkelijkheid.

Het is veelzeggend dat de bijbel begint en eindigt met de aarde (Gen. 1 en Openb. 21-22). Voor God is deze aarde zó belangrijk dat Hij ervoor kiest om ‘straks’ Zijn hemelse woning weer over de aarde uit te breiden en weer bij de mensen te wonen (Openb. 21:3).

Dat zal echt de hemel op aarde zijn.

C.G.Geluk