Dit keer een geloofsportret van dominee en mevrouw Koppenhol.  Joops roots liggen in Rijswijk bij Den Haag en hij komt uit een gezin met twee kinderen. Voor Ike is dat Utrecht en zij is uit een gezin met zes  kinderen. Vele jaren was Joop, na Haaften als eerste gemeente,  predikant van de Hervormde Gemeente van Huizen met wijkgemeente  Zenderkerk als zijn wijk. Dat zij zich hier thuis voelen getuigt wel het  feit dat zij na emeritaat vanuit de pastorie in de wijk Vierde Kwadrant in Huizen zijn gaan wonen. Hoewel een heel moeilijk thema, omdat het over onzichtbare dingen gaat, willen zij graag verwoorden wat zij ten diepste geloven als je over de hemel spreekt.

In jullie kinderjaren vielen ook de oorlogsjaren. Beiden hebben jullie herinneringen daaraan. Dat kan een stempel op je leven drukken. Zijn er ondanks dat dingen uit jullie opvoeding te noemen die je zijn bijgebleven en die je van jullie ouders hebt meegekregen bijvoorbeeld je voorstelling bij de hemel?

Jazeker. Beiden zijn we bij de bijbel opgevoed en werd er in de kinderjaren thuis ook een kinderbijbel gebruikt. Wat ik me daaruit nog kan herinneren, is dat voor mij de hemel zo "sprookjesachtig" leek, omdat die zo ongrijpbaar is. Je probeerde je van wat je vanuit de kinderbijbel werd bijgebracht dan ook een voorstelling te maken, zegt Ike. Bij ons thuis was het zo, zegt Joop, dat ten aanzien van de hemel bepalend was: de hemel is de woonplaats van God die woont in een ontoegankelijk licht .Bepalend voor je voorstelling was wat we erover lezen in Openbaring, zoals het bekleed worden met lange witte gewaden, het zingen voor de troon en het nieuwe Jeruzalem neerdalend van de hemel. De tegenstelling, de hel, werd als reële werkelijkheid niet verzwegen. Ook bij ons dus: wat de bijbel daarover vertelt is genoeg. Voor het gevaar van een "hemels luilekkerland" werden wij gewaarschuwd. Dat liet Gods heiligheid niet toe. Het gaat over hemelse werkelijkheid. Ondertussen gebeurden andere dingen. Om maar iets te noemen: het bombardement op Den Haag in de laatste oorlogsdagen van W.O. II in 1945. Ik zal 3 maart niet snel vergeten. En ook niet de enorme ravage van het Bezuidenhout. Een schrille tegenstelling met de hemel, een gebrokenheid die in het tijdelijke leven zal blijven.

Over de mogelijkheid naar de hemel te kunnen gaan lezen we veel in heel de bijbel. Jezus zelf sprak daarover ook in zijn onderwijs onder andere met de woorden ‘Zoek eerst het Koninkrijk van God. . . . . .’. Wat betekent dat voor jullie?

Wel, in het kort zouden we dit willen zeggen. Om deel te krijgen aan dat eeuwige leven was Jezus’ komst nodig. Om Hem kunnen we niet heen. De beloften ten aanzien van het eeuwige leven door God aan Abraham en zijn zaad, d.w.z. ook aan Christus, gedaan, mogen daardoor voor ons en alle christenen gelden. We zijn mede-erfgenamen geworden van de beloften. Dat vraagt niet alleen een zoeken naar Hem, maar vooral geloof in gehoorzaamheid.

Ook jullie maakten momenten van afscheid nemen mee, omdat iemand die je lief is overleed. Waar mag je dan hem of haar weten?

Die gelovige mag je dan vanaf het moment van sterven bij God in de hemel weten, zegt Ike. Weliswaar nog niet met een verheerlijkt lichaam. Dat gebeurt bij Jezus’ wederkomst. Ik geloof niet dat een overledene verkeert in een zogenaamde zieleslaap tot de jongste dag. Joop beaamt dit. Het meteen in de hemel komen kan alleen door Jezus Christus. Wij zijn en blijven in Christus geborgen. Jezus’ wederkomst kan spoedig zijn of ook nog lange tijd uitblijven. In de eeuwigheid telt onze tijd niet. Immers, bij God is één dag als duizend jaar en duizend jaar als één dag.

Beiden zijn jullie betrekkelijk kort geleden geconfronteerd met iets dat diep ingrijpt in jullie leven. Wil jij daar wat van vertellen, Joop?

Dat wil ik wel. In het kader van dit thema kan dat. Plotselinge hartklachten maakten het noodzakelijk dat ik met spoed in het ziekenhuis moest worden opgenomen. De situatie verergerde zo snel dat onderweg in de ambulance tot reanimatie moest worden overgegaan. Later in het ziekenhuis besef je dan dat je aan de grens van de dood geweest bent en weer terug in het hier en nu. Terug, ja, want in die "bijna-dood ervaring" ervoer ik een zekere onthechting en ging het licht tegemoet. Een gebed bleef bij mij: o God, wees mij, de zondaar, genadig. Toen ik er weer mocht zijn, was datgene waaraan ik gehecht was weer terug. Hoe kan dat, vroeg ik mezelf af. Het werd me duidelijk dat het ook genade was dat ik er weer mocht zijn! Het was een heel bijzondere ervaring voor mij. Met een unieke lading: niet angstig, wel ernstig. Van anderen die ook een soortgelijke gebeurtenis meemaakten, heb ik mij wel eens afgevraagd of een dergelijke ervaring ‘wat overspannen’ zou kunnen zijn. Na wat mij overkwam ben ik daar toch wel voorzichtig mee. Uit genade zalig worden door Christus, in leven en sterven, in sterven en leven. Die lading heeft het voor mij . Dat is iets wat je de ander van harte gunt.

Wanneer je als gelovige soms het gevoel hebt dat God heel dichtbij is, kun je dan spreken van een hemelse realiteit?

Wanneer je leeft met God dan kun je dat bij bepaalde gebeurtenissen, bijvoorbeeld geboorten en overlijden, maar ook zomaar tijdens je werk of onderweg, zo ervaren. Zo’n moment hadden we rond het overlijden van moeder, vertelt Ike. Samen met onze kinderen maakten we dit mee. Gods nabijheid beleefden we toen heel sterk en het gaf ons een onderlinge hechte band. Nog een ander aspect wil ik noemen, zegt Joop. Het is goed je af te vragen hoe een ongelovige naar jou kijkt. Hij of zij mag merken dat je leeft in de verwachting van Jezus’ komst, dat je God zoekt waar Hij is. Dat je niet star bent, maar je gelukkig voelt in het dienen van God, wat een leven in vrijheid is, echter een andere vrijheid dan de ongebondenheid van deze wereld. De liefde van God mag je in je doen en laten uitstralen naar anderen. Zo proberen wij te leven.

Tot nu toe hadden we het met elkaar over de hemel en ook al even over de wederkomst van Christus wanneer de tijd vol zal zijn. Dat laatste staat nog te gebeuren. Hoe kijken jullie daarnaar?

Voor de herschepping is het nodig dat Jezus Christus voor de tweede keer komt. We lezen daarover dat als Hij terugkomt alles nieuw zal worden. Er komt een nieuwe hemel en een nieuwe aarde, waarin gerechtigheid woont. Mij is wel eens gevraagd, zegt Ike, of daar dan plaats is voor alle mensen die in Christus gestorven zijn en nog zullen sterven, maar ook alle nog levenden die dan in een oogwenk bij Hem zullen zijn. Dus voor alle gelovigen. Naar mijn overtuiging moeten we niet in afmetingen van ruimte en tijd denken. Bij God, de Eeuwige, is immers alles mogelijk! Wij zullen God ontmoeten, als de hemelse Vader, ook als de Rechter op de troon, zegt Joop. Als het goed is kennen wij Hem nu ook als onze Vader, persoonlijk. Vaak mocht ik er getuige van zijn dat iemand die ging sterven getuigde een persoonlijke omgang met God te hebben. Het feit van Jezus’ hemelvaart geeft ook deze geloofsbelijdenis: Jezus is daar om voor ons een plaats te bereiden, totdat Hij terugkomt om te oordelen de levenden en de doden. Geloven in de wederkomst van Christus is het geheim dat je nu geestelijk vitaal kunt zijn. Die dag dat Hij komt zal een feestdag zijn, de bruiloft van het Lam. Dan is er de volle lofprijzing. Dat is het doel van alle gelovigen .Daar verlangen wij naar. Het opent het volle perspectief van Gods Koninkrijk. Ook voor ons.

T.J.Lokhorst