Toen we enkele weken geleden het bericht kregen dat Marieke’s oma op sterven lag, zei Jesse: “Ik ga een tekening voor oma maken”. Toen hij klaar was zagen we een kasteel met Nederlandse vlaggen en gouden straten en oma tussen de bloemen. “Dit is oma op de nieuwe aarde”, was de toelichting.

Dat is waar ‘tiantang’ over gaat.

Wat het betekent? Je raadt het misschien al…: Hemel.

 Eén van de vele leuke dingen die taalstudie met zich meebrengt is dat je over sommige woorden of karaktertekens (van lettergrepen of woorden) kunt mediteren. Zeker als je daartoe wordt aangezet door het schrijven van een column voor ‘KernKatern’.

Het woord ‘tiantang’ bestaat uit twee karakters, hier weergegeven in het geromaniseerde schrift. Het eerste karakter ‘tian’ betekent ‘dag’. Het tweede karakter ‘tang’ betekent ‘belangrijkste kamer van een huis’. Tang wordt bijvoorbeeld ook gebruikt in het woord voor kerk, ‘jiaotang’, ruimte waar wordt onderwezen. Tiantang, de hemel, een plaats waar het altijd dag is. Geen nacht meer. Een plaats waar God zelf de zon is.

De hemel, de beste plaats die je je maar kunt bedenken.

Waarom? Omdat daar de Persoon is die het belangrijkste voor ons is: Yesu! Jezus maakt voor ons een plaats klaar in Zijn huis met vele woningen. En niet alleen voor ons, en voor oma, die daar inmiddels is, maar ook voor anderen. “Opdat Mijn Huis vol worde!” Hoe meer mensen, hoe meer vreugde (er zal zijn).

Blijkbaar is Zijn huis nog niet vol, want dan zal Hij terugkomen.

Dit brengt me bij ons einddoel: Alle volken, ook de miljarden van (Oost-) Azië, juichend voor Zijn Troon! Blijven we daar visie voor houden? Ook tijdens het dagelijkse ritme van ons werk of onze taalstudie? We raken zo snel verstrikt in de beslommeringen van elke dag, ook hier in Azië. Maar, als we onze ogen gericht houden op al die ‘kleine’ dingen hier beneden om ons heen, zijn ze niet omhoog gericht, op ons einddoel. Er zijn miljarden mensen om ons heen die niet weten dat er meer is dan de paar jaar van hun leven hier op aarde. Dat dit leven het voorwoord is van het boek dat een eeuwigheid duurt. Maar, als er in de inleiding niet geschreven wordt over de belangrijkste Persoon in hemel en op aarde, zal in het belangrijkste deel van het boek de naam van die Persoon ook niet voorkomen.

Dat is waarvoor we zitten te ploeteren op die moeilijke taal. Daarvoor zijn velen van jullie bezig om buren en collega’s te bereiken. Om die twee karakters Ye su te schrijven in de inleiding van de levens van de mensen hier. Dat zij ook daar kunnen zijn, op die belangrijkste plaats waar het altijd dag is. Om Hem die het Licht is alle eer te geven die Hem toekomt.

Jaap en Marieke den Butter

en kinderen