Beeld als christengemeente. Hoe denken jongeren hierover, jongeren die al jaren in de kerk komen? Ik stel u voor: drie Rebellen. Anne-karine is 23 jaar, student Geneeskunde, lid van wijkgemeente Zenderkerk; Harmen is 22 jaar, student Bedrijfskunde van de Financiële Sector, lid van wijkgemeente Oude Kerk, net als Annelies, 20 jaar, student Bestuurskunde. Drie Rebellen, geboren en getogen in Huizen, studenten aan de VU in Amsterdam, alle drie in de afgelopen jaren belijdenis gedaan.

Beeld als christengemeente: waar denk je dan aan?

Harmen: Ik denk vooral aan wat de buitenwereld als beeld krijgt voorgeschoteld. Wat stralen we uit, wat laten we zien aan ongelovigen? Het is erg belangrijk dat wij als christelijke gemeente een eenheid zijn en samen een eensgezinde boodschap uitdragen, om daarmee ongelovigen te trekken. Immers als wij zelf als christelijke gemeente verdeeld zijn, hoe kunnen wij de ene boodschap van Gods liefde dan helder overbrengen aan onkerkelijke mensen?

Annelies: Een gemeente waar mensen samenkomen met één doel: God eren. Dat is het hoogste doel van een kerkdienst. We moeten niet in de eerste plaats naar de kerk gaan om onze eigen behoeften of verlangens te laten vervullen, maar om die van God te vervullen en dat is dat Hij ons wil ontmoeten. Daarnaast bestaat de christengemeente uit mensen die elkaar bemoedigen en steunen, interesse tonen voor elkaar. Open staan voor elkaar, elkaar respecteren en liefhebben. In een christengemeente zitten mensen die elkaar vasthouden in moeilijke tijden.

Wat vindt je van je eigen Huizer gemeente? Voel je je thuis?

Anne-karine: In mijn gemeente voel ik mij wel thuis. Wat ik wel eens jammer vind, is dat zij zo groot is, op zich natuurlijk geen probleem, maar het is dan moeilijker om een hechte gemeente te worden denk ik. De 'harde kern' en de mensen om je heen ken je wel, maar nog regelmatig zie ik gezichten die ik nog nooit eerder heb gezien. Ik heb wel het gevoel dat de gemeente wat meer gaat 'leven' en dat vind ik erg positief, het maakt dat je er meer betrokken bij wilt zijn.
Annelies: Brede gemeente, ruimte voor mensen die wat 'reformatorischer' zijn ingesteld en aan de andere kant voor mensen die wat 'evangelischer' zijn ingesteld. Er is veel jongerenwerk en dat vind ik zeer positief. Ik waardeer het als mensen zich hard inzetten om jongeren enthousiast te krijgen voor God en Zijn dienst. Ik voel me er helemaal thuis; je wordt serieus genomen binnen onze gemeente. Harmen: In de hervormde gemeente Huizen voel ik mij prima thuis. Allereerst natuurlijk, omdat het evangelie centraal staat en dit de belangrijkste plek inneemt in de kerkdienst. Een groot voordeel is de grootte van de gemeente, met verschillende dominees, zodat het Woord op ieders eigen wijze uitgelegd wordt, iets wat aan de andere kant ‘hokjes’-bevorderend werkt. Verder wordt er veel kerkenwerk buiten de kerkdiensten om georganiseerd, wat er voor zorgt dat je ook op andere manieren als leden van de gemeente met elkaar in contact komt en je zo meer bewust lid bent van de hervormde gemeente Huizen.

Hoe open is jouw gemeente, denk je, voor buitenstaanders, christen en niet-christen?

Annelies: Mijn gemeente staat door middel van dingen als ‘Take a seat’, oriëntatiekring, evangelisatiediensten en aanloopdiensten wel open voor niet-christenen, maar ik denk toch dat we wel een hele close gemeenschap met elkaar vormen waar je moeilijk als niet-christen in kunt komen. Gastvrijheid en openheid mag er best meer zijn.

Anne-karine: Onze gemeente wil haar best doen om buitenstaanders te ontvangen. Bijvoorbeeld doordat bij de ingang de mensen verwelkomd worden. Zo worden gasten ook opgevangen. Laatst zaten mijn vriend en ik zelf naast een 'gast' en we raakten aan de praat. Ik vroeg me af wat hem hier had gebracht en wat hij van de dienst zou vinden. Het bleek dat hij uit de Berea-gemeente uit Amsterdam kwam. Het zal er daar waarschijnlijk anders aan toe gaan dan bij ons, maar hij leek zich wel op zijn gemak te voelen.

Je hebt belijdenis gedaan. Heeft dat een relatie met de manier waarop je in de gemeente staat?

Anne-karine: met het doen van belijdenis maak je bewuster deel uit van je gemeente, je bent meer verantwoordelijk om er ook actief in te zijn.
Annelies: Met mijn belijdenis heb ik een bevestigend antwoord gegeven op de vraag of ik mij wil inzetten voor de gemeente. Dit heb ik beloofd aan God en de gemeente en neem dat dus ook serieus. Als gelovige binnen een gemeente heb je je verantwoordelijkheden, belijdend lid of niet.

Hoe zou volgens jou de "ideale gemeente" eruit moeten zien? Of, beter gezegd, hoe heeft God Zijn ideale gemeente bedoeld?

Harmen: De ideale gemeente heeft God boven alles lief en de naaste als zichzelf. Een mooi stuk uit de bijbel vind ik 1 Korinthe 13. In dit stuk gaat het over de liefde tegenover elkaar. Vooral de verzen 4-7 zijn volgens mij uitstekend toepasbaar op hoe wij als gemeente met elkaar en de mensen om ons heen om moeten gaan. Perfect zal het hier nooit worden, maar als wij bij de omgang naar elkaar en naar de wereld om ons heen dit tekstgedeelte in het achterhoofd nemen, kunnen wij een heel hechte gemeente zijn die mensen tot Gods woord trekt. Op deze wijze is het dan mogelijk om een afspiegeling te zijn van wat God met ons leven bedoelt.

Anne-karine: Een hechte groep mensen die naar elkaar omzien, elkaar onderwijzen en dienen, met elkaar delen en voor elkaar zorgen en waarin iedereen naar zijn gaven een taak heeft; als leden van één Lichaam.

Annelies: Wat we nodig hebben als gemeente, zijn leden met een nederig hart, die niet met een grote mond beweren dat ze de waarheid in pacht hebben. Je mag hoogstens zeggen dat de waarheid, in de persoon van Jezus Christus, jou in pacht heeft.

We moeten soms wat meer relativeren heb ik het idee, daar word je zelf ook kleiner van. Verder moeten we meer vertrouwen op God en Zijn werk. God houdt Zijn kerk/gemeente in stand, dwars door secularisatie, kerkverlating en scheuringen heen. Heb oog voor de mooie dingen die er ook in onze gemeente nog gebeuren. God gaat door, maar vraagt wel van Zijn gemeente een diepe afhankelijkheid van Hem. Meer luisteren, meer liefhebben, minder praten, minder ruzie maken...

Annelies Gooijer