In Kameroen zijn veel meer mensen lid van een christelijke gemeente dan in Nederland. Ondanks dat vinden velen dat de kerk iets voor de zondag is maar niet voor doordeweeks. Vooral in de ogen van mensen die de traditionele Afrikaanse godsdienst in ere willen houden, is de kerk niet relevant voor het leven hier en nu.

Een voorbeeld uit de Yemba stam: een jaar na de begrafenis wordt de schedel van een overleden ouder uit het graf gehaald. Dit gebeurt tijdens een feest waar de hele familie bij betrokken is. De schedels worden in een aparte ruimte bewaard en van tijd tot tijd worden er offerandes in de vorm van voedsel bij geplaatst.

Kortgeleden leidde een RK priester de herdenkingsdienst voor de ouders van een Kameroenese collega-vertaler. De familie had besloten om de schedel niet te verwijderen, maar wel een feest te houden.

De priester preekte in de Yemba taal. Hij maakte duidelijk wat volgens hem de dieper liggende reden achter deze traditie is, namelijk angst. Angst dat een overledene ziekte of ongeluk over de familie zal brengen als de tradities niet in ere worden gehouden. De priester wees op de schriftlezing aan het begin van de dienst, waar Christus tegen zijn discipelen zei: “Vreest niet!”. Hij liet de mensen zien hoe onlogisch het was om bang te zijn voor een geliefde moeder of vader.  Zou iemand die altijd zorgzaam was geweest voor de kinderen, na zijn of haar dood terug komen om de kinderen kwaad te doen? Hij legde uit dat iemand die in God gelooft, niet langer bang hoeft te zijn. Met nog vele voorbeelden leidde hij de groep stap voor stap naar een nieuw begrip van dodenherdenking. Hij raadde hun aan om tijdens een herdenkingsdienst de Bijbel te lezen en samen te bidden. Hij prees de familie voor een goede gewoonte: die van het planten van de z.g. vredesplant op het graf. Daardoor kan de familie laten zien dat ze in liefde en eenheid bij elkaar willen blijven ook als het familiehoofd er niet meer is.

Het was een goed voorbeeld hoe je met wijsheid in gesprek kunt gaan met de mensen over de tradities; onbijbelse tradities aan te wijzen en alternatieven te bieden. Op die manier zullen de mensen zien dat de christengemeente zeker wel relevant is voor het dagelijkse leven. En bovenal dat het hoofd van die gemeente, Christus, betrokken wil zijn op hun hele leven.

Overal ter wereld hebben we Gods wijsheid nodig om in gesprek te gaan met de cultuur om ons heen.  Moge de Heere door zijn Geest ons die wijsheid dagelijks schenken, zodat het beeld dat de mensen van de christengemeente hebben ten goede mag veranderen.

Robert en Ria Hedinger-Schaap