In januari zijn wij vertrokken naar Charleston (V.S.). Dit betekende een afscheid van de gemeente waaraan we ons hele leven verbonden zijn geweest. We vonden het belangrijk om ook hier een kerk te vinden waar wij ons thuisvoelen. Charleston heeft als bijnaam ‘Holy City’ vanwege het grote aantal kerken, maar waar begin je nu te zoeken? De verschillende denominaties zeiden ons in eerste instantie niet zoveel, maar na het lezen van een boek besloten wij ons te oriënteren op de ‘Baptist’ en ‘Presbyterian’ ‘churches’.

In een gemeente vinden we een aantal aspecten belangrijk:

·         de prediking waarin het Woord van God centraal staat;

·         de liturgie waaruit respect voor de hoogheid van God blijkt;

·         opvang door gemeenteleden, waardoor wij ons welkom/thuis voelen;

·         een plaats voor de kinderen (oppas, kinderclubs).

Met deze intentie bezochten we een aantal gemeenten, maar we misten steeds ‘iets’, vooral diepgang in de prediking en een plek voor de kinderen.

Uiteindelijk kwamen we bij de First Baptist Church. Leuk detail was, dat de dominee Bert herkende van een eerder bezoek in november. Iedere bezoeker wordt dus opgemerkt! De eerste keer waren we overweldigd door de grootte van de gemeente (1300 leden) en het complex (kerk en school). Gelukkig werden we wegwijs gemaakt door iemand van het welkomstcommittee en een paar gemeenteleden nodigden ons uit voor de Sunday School. Deze opvang hebben wij als warm ervaren. Een bezoek van de dominee bij ons thuis bracht ons inzicht in de oorsprong, structuur en organisatie van de kerk.

Nu we wat langer met de gemeente meeleven zijn er een aantal zaken die hierin ons opvallen:

De betrokkenheid van de gemeenteleden. De gemeente drijft op kleine kringen (Sunday Schools): gemeenteleden komen zondags voor of na de dienst bij elkaar voor bijbelstudie en ontmoeting. Er zijn veel vrijwilligers voor kerkelijke activiteiten (bijvoorbeeld kinderoppas, Vacation Bible School, missionaire activiteiten), waarvoor voldoende financiële ruimte is aangezien het geven van de tienden letterlijk wordt genomen.

Het christen-zijn wordt praktisch ingevuld. Dat varieert van een actie waarbij gemeenteleden een boodschappentas vullen voor minderbedeelden en het bouwen van huizen voor armere bevolkingsgroepen, tot het koken van maaltijden voor zieke gemeenteleden. Er wordt minder in commissies gedacht, de gemeente verstaat zijn roeping.

Het gebed en persoonlijke voorbede nemen een belangrijke plaats in in de eredienst en Sunday Schools.

De gemeente is gedreven om het Evangelie uit te dragen. Bezoekers worden opgemerkt en opgevangen, zowel door de welkomstcommissie als door individuele gemeenteleden. Vrienden en bekenden worden meegenomen naar de Sunday School. Er worden ‘Mission Trips’ georganiseerd, waarbij mensen hun spaarzame vakantiedagen opofferen om bijvoorbeeld naar Guatamala te gaan om bijbels uit te delen.

We zijn dankbaar, dat we een gemeente hebben gevonden waar we ons thuisvoelen. God bouwt Zijn Gemeente wereldwijd en is niet gebonden aan taal of cultuur. Wij voelen ons bevoorrecht om dit te ervaren.

Bert en Femke Bunschoten