Een missionaire gemeente: ik protesteer!
Heeft u dat ook? Als u hoort: ‘missionaire gemeente’, dat u denkt: ”wat moet ik daar nu mee?” Een missionaire gemeente: wat is dat eigenlijk? Is gewoon ‘gemeente’ niet genoeg? Waarom die toevoeging?
Van Dale geeft als uitleg voor missionair: in de zending werkzaam. Hmm. Dat spreekt me wel aan. Maar kun je dat van een gewone Hollandse hervormde gemeente zeggen? Een gemeente die werkzaam is in de zending….Dan denk je toch aan een gemeente die helemaal gericht is op het wereldwijde zendingswerk? Waar voor de collectes t.b.v. de GZB extra grote collectezakken nodig zijn? Waar de hele gemeente intensief is betrokken bij toerusting, gebed en praktisch dienstbetoon? Waar men alles over heeft voor de verkondiging van het Evangelie dáár ten koste van eigen verlangens voor het kerkelijk leven hier…. Is een missionaire gemeente niet een onbereikbaar ideaal waar je hijgend achteraan rent en waar je uiteindelijk ontzettend teleurgesteld en moe van wordt?
En laten we eerlijk zijn: hoe moet die missionaire gemeente gestalte krijgen in de Protestantse Kerk van Nederland (PKN) waar wij sinds 1 mei bij horen? Zoveel onbijbelse ideeën en praktijken waar we het niet mee eens zijn, de ruzies, de scheuringen… Nee, laten we voorlopig onze mond maar houden.
Toch is het opvallend dat de nieuwe kerk Protestant heet. Dat komt van pro-testari. ‘Pro’ betekent ‘voor’ en ‘testis’ is ‘getuige’. Gek, wij gebruiken in onze tijd het woord protesteren eigenlijk altijd in de zin van: getuigen tégen. Tégen zinloos geweld, tégen het uitzettingsbeleid, tégen de verloedering. En daar is op zich niets mis mee. Maar waar zijn we eigenlijk vóór?
Oorspronkelijk werd het woord protestant gebruikt om aan te geven waar men vóór was: het Woord, de genade, het geloof. En van daaruit: verzet tegen het kwaad om positief Gods liefde voor mensen te laten zien in de wereld.
Ik vind het bijzonder dat in de eerste synodevergadering van de PKN het hoofdonderwerp was: ‘wat bijdraagt aan het getuigen…’. Waar staan wij eigenlijk? Als gemeente, maar ook ik op mijn plekje in deze maatschappij? Klaag ik alleen over het verval van normen en waarden, praat ik over de dingen die niet goed zijn? Ben ik zo eigenlijk niet negatief bezig? Kortom: klaag ik wel en zeg ik wel waar ik tegen ben, maar heb ik eigenlijk niets positiefs in te brengen?
De Here Jezus was heel duidelijk toen Hij tegen Zijn discipelen zei: ”gij zult Mijn getuigen zijn”en “ga dan heen...” Onze God is een sprekende God. Hij heeft de wereld lief. En daarom mogen en kunnen wij over God spreken in deze wereld. En van wie moeten de mensen het heil anders horen dan van Zijn kinderen, Zijn getuigen?
Niet klagen, maar pro-testeren. Getuigen in woord en daad. Gewoon op ons eigen plekje. Met alle mogelijkheden die we hebben. Er zijn. Voor God en de mensen.
Ja, toch een missionaire gemeente: ik pro-testeer, wij pro-testeren. En we roepen het uit: God is goed! Jezus leeft, Hij komt! Wij verwachten een nieuwe hemel en een nieuwe aarde waarop gerechtigheid woont. Komt, laten we elkaar de hand reiken en getuigen vóór Jezus! Opdat Zijn huis vol wordt.
G. Geluk- van de Werken
