Zal ik wel …. of toch maar niet? Sommige mensen twijfelen heel wat af, een kleinigheidje kan al een enorm dilemma veroorzaken. Anderen zijn de zekerheid zelf en twijfelen hooguit bij belangrijke beslissingen. Het kiezen van de juiste studie bijvoorbeeld, is voor veel jongeren een punt om te twijfelen: wat past bij mij, en zal ik eigenlijk wel verder studeren? In dit nummer van KernKatern gaat het ook over twijfel. Geloofstwijfel, om precies te zijn. Genoeg christenen, ook jongeren, herkennen vragen als ‘ben ik wel een kind van God?’ en ‘doe ik het wel goed als christen?’ Tamara Bout (17) en Andries Rebel (18) praten erover mee.

Zeker zijn

‘Zelf ben ik niet zo’n twijfelaar’, vindt Tamara. ‘Meestal ben ik vrij zeker van m’n zaak als ik beslissingen neem. Na de zomer bijvoorbeeld begin ik aan de PABO, die keuze had ik best snel gemaakt.’ Andries herkent zich daar wel in. ‘Meestal ben ik best rechtlijnig in de keuzes die ik maak. Wel kunnen mensen om me heen me soms aan het twijfelen brengen, maar dat ligt er dan weer aan wie dat is. Als mensen mij echt goed kennen en ze zetten hun vraagtekens bij een keuze die ik maak, dan brengt me dat soms wel aan het twijfelen’.

Stille tijd

Geen ernstige twijfelaars dus, Tamara en Andries. Maar hoe zit dat met het geloof? Allebei denken ze dat juist ook christenjongeren regelmatig ‘last’ hebben van geloofstwijfel. Andries vertelt: ‘Natuurlijk heb ik wel vragen over het geloof en over God, helemaal zeker ben je nooit. Ik zie dat ook wel om me heen. In mijn vriendengroep ken ik er genoeg die soms twijfelen in het geloof. Daar praten we dan met z’n allen over. Wat is goed, wat is niet goed? Verder vraag ik me weleens af of God wel bij me is en wat Zijn doel is met mijn leven’. Tamara kan erover meepraten. ‘Ik heb wel eens periodes dat mijn stille tijd er een beetje bij inschiet. Dan heb ik er wat minder aandacht voor. Het gaat dan wel door me heen: mag ik zo wel terugkomen bij God? Doe ik ‘t wel goed? Dan vergelijk ik mezelf met anderen en vind ik dat ik er niet zo goed vanaf kom. Ook twijfel ik er wel eens aan of ik wel echt een kind van God mag zijn. Maar dan denk ik er weer aan dat dat bij mijn doop is beloofd’.

Gebed

Met de twijfel die soms toeslaat gaan Andries en Tamara aan de slag. Andries: ‘Ik bid God  dat ik niet zal twijfelen. Meestal krijg ik dan meteen een soort rust over me. ’t Werkt echt!’ Ook Tamara gaat met haar twijfels naar God. ‘Ik bid om vergeving en vraag tegelijkertijd kracht om dingen anders te doen’. Wat dan, bijvoorbeeld? Tamara: ‘Nou, in het afgelopen catechisatieseizoen bijvoorbeeld werd er gezegd dat het jammer was dat er in onze groep niet zo open over het geloof werd gepraat. Dat vond ik echt heel erg, omdat ik graag had willen getuigen. Dat had ik dus niet goed gedaan. Ik ben ervoor gaan bidden. In de weken erna had ik ineens wat gesprekken op school met niet-gelovigen. Kon ik dus alsnog vertellen over God. Ik merkte dat ik dat echt kon, omdat ik ervoor gebeden had’. Dat God op verschillende manieren tot je kan spreken, ervaart ook Andries. ‘Je hebt wel eens van die periodes dat het in het geloof gewoon iets minder gaat, dat er dus twijfels zijn. Ik kende een jongen in m’n examenjaar die vragen had over het geloof. Hij geloofde zelf niet. Ik vroeg me dan later weleens af of ik ’t allemaal wel goed zei tegen hem. Dat hield me wel bezig en ik bad ervoor. Later luisterde ik dan bepaalde gospelmuziek waar de tekst ineens weer voor me ging spreken. Dan klinkt er een boodschap die je net nodig hebt’.

Valkuil

Is het verkeerd om te twijfelen? Beiden zijn overtuigd van wel. ‘Het is menselijk om af en toe te twijfelen’, vindt Tamara, ‘maar volgens mij is het niet goed, is het een soort valkuil. Tenminste, ik voel me dan schuldig. God zegt dat je Zijn kind bent, waarom twijfel je dan? Tegelijkertijd denk ik ook wel dat je in het geloof ervan kunt groeien. Als ik bij twijfel bid, voel ik me daarna altijd heel goed. Alsof ik er weer helemaal tegenaan kan gaan’. Andries ziet twijfel ook wel als een stimulans. ‘Als ik met vrienden praat, hebben we het ook wel ’s over onze twijfels, ja. Ik vind dat je dan van elkaar kunt leren, door het te delen. Verder stimuleert het me om meer in de Bijbel te lezen, op zoek te gaan naar teksten die me uitleg geven’. Tamara en Andries zijn het erover eens: ‘dat is dan eigenlijk wel weer een positief gevolg van twijfelen...’.

Blij?

Kun je nog wel blij zijn in het geloof als je altijd maar twijfelt? Tamara denkt van wel. ‘Natuurlijk niet tijdens het twijfelen, maar juist daarna. Omdat je dan nóg meer bezig bent met het geloof en met God. Diep in mijn hart weet ik dat ik een kind van God ben. Voor mij heeft de blijdschap die die gedachte geeft, uiteindelijk de overhand. Ik zou niet zonder kunnen. Het twijfelen valt daarbij dan gewoon in het niet’.

Beijke Kasbergen-Joosse