Trouw aan je roeping
Wanneer je denkt aan roeping, gaan je gedachten al gauw naar de grote Engelse zendelingen van zo’n 200 jaar geleden. Ze wisten zich geroepen om in bijvoorbeeld China of India te gaan werken. Ze gaven alles op om na een bootreis van wel zes maanden aan te komen in het land waar ze decennialang zouden gaan werken. Waar ze later begraven werden... Dat is nog eens trouw zijn aan je roeping!
Dat kunnen zo je eerste gedachten zijn bij het horen van de kreet ‘trouw aan je roeping’. Maar daar is lang niet alles mee gezegd. Het doet tekort aan het begrip roeping.
Eerst eens de Bijbel erbij gehaald. Wat is roeping? Ik denk dat je globaal drie soorten roeping kunt onderscheiden. Ten eerste zijn we als gelovigen allen geroepen. De gemeente heet in het grieks ‘ecclesia’: uitgeroepen. Geroepen uit de wereld, dat zijn we als gelovigen allemaal! Ten tweede spreekt de Bijbel over roeping als het verwijst naar onze maatschappelijke status, ons beroep. Zie 1 Corinthe 7:17-24. Ten derde is er de roeping tot een taak in Gods Koninkrijk. Profeet, apostel, ouderling, voorganger… Paulus bijvoorbeeld was de ‘apostel der heidenen’. Dat was zijn roeping.
Trouw zijn aan je roeping betekent daarom in de eerste plaats voor alle gelovigen: trouw aan het geloof dat je belijdt. Trouw aan de Meester. Hem blijven navolgen. Het vuur van het eerste uur niet verliezen! Daarnaast mag voor veel gelovigen trouw aan je roeping betekenen dat je blijft in het beroep waar je gesteld was voordat je tot geloof kwam. Zie 1 Corinthe 7:20: ‘Ieder blijve bij de roeping waarin hij was, toen hij geroepen werd’. Dat lijkt voor Nederlandse gelovigen een overbodige opdracht, maar hier op het zendingsveld wijzen we jonge gelovigen vaak op dit vers. Veel mensen die net tot een enthousiast geloof in Christus zijn gekomen vragen zich af of ze geen bijzondere roeping tot een full-time taak in de gemeente hebben. Ze willen graag per direct hun baan opzeggen. Dat enthousiasme is fantastisch, maar het is niet altijd nodig. Niet iedereen hoeft een full-time taak te vervullen. Kappers en bouwvakkers hebben per slot van rekening ook uitstekende mogelijkheden om van Christus te getuigen in hun omgeving.
Tenslotte nog even terug naar de zendelingen. Trouw aan je roeping, betekent dat tot je dood toe op het zendingsveld blijven? Als je nog eens kijkt naar de grote zendelingen van weleer, blijkt dat zij tussendoor soms lange perioden naar hun thuisland kwamen. Zes jaar (Hudson Taylor) was geen uitzondering. Studie, medische redenen, uitputting: dat konden redenen zijn om tijdelijk terug te keren. Jezus zegt zelf tegen zijn discipelen na hun eerste uitzending: rust een weinig! Maar het moet gezegd: de discipelen werden apostelen en bleven dat tot hun dood. Carey, Taylor, Studd en vele anderen volgden in hun voetspoor.
Trouw aan je roeping, hoe ben je dat? Als William Carey (zie foto) een soortgelijke vraag wordt gesteld komt hij niet met diepzinnige, geestelijke wijsheden: ‘I can plod. I can persevere in any definite pursuit. To this I owe everything…’ Ploeteren en volhouden! En om te bepalen wanneer het tijd wordt om een weinig te rusten geldt dat we moeten luisteren naar de stem van de Meester. Hij spreekt nog steeds!
Arco en Elsa van Wessel