De meiden knutselen, de jongens voetballen. Tijdens het gedeelte van de geestelijke vorming ligt de Bijbel open en komen de liedbundels op tafel. Een clichébeeld van wat er op een gemiddelde vergadering van de Knapenvereniging (KV) of de Meisjesvereniging (MV) plaats vindt. Want er gebeurt veel meer. ‘Je bouwt er ook sociale contacten op en je leert er praten over je geloof’, vinden de beide voorzitters van ‘hun’ verenigingen. De grote ledenaantallen bewijzen dat de KV en de MV populair zijn: respectievelijk zo’n 175 en 75. Fijnanda Kooij (voorzitter MV) en Martijn Wiesenekker (voorzitter KV) in gesprek over de verschillen én overeenkomsten tussen jongens en meiden enerzijds en de beide verenigingen anderzijds.

‘Ik moet aan buitenstaanders vaak uitleggen wat de KV precies is. Het roept vragen op, want het klinkt natuurlijk ouderwets’, is de ervaring van Martijn. Sinds een paar jaar is hij voorzitter van de KV die in 2008 het 100-jarig gestaan hoopt te vieren. Fijnanda is de kersverse voorzitter van de MV, die inmiddels bijna 75 jaar bestaat. Fijnanda: ‘Ik weet dat er vroeger, in de periode voor de oprichting van de MV, al wel iets gezamenlijks bestond voor jongens én meisjes. De MV is in ieder geval voortgekomen uit de Hervormde Zendingsklas die tot 1932 heeft bestaan en die alleen voor meisjes was’.

Alternatieven

Dat er destijds bewust voor gekozen is aparte verenigingen op te richten voor jongens en meiden, verbaast de beide voorzitters op zich niet. ‘Ik kan me voorstellen dat dat paste in die tijd’, denkt Martijn. ‘Mannen en vrouwen deden vroeger sowieso meer apart dan tegenwoordig bijvoorbeeld. Ik denk dat als je nu vanuit het niets twee van zulke aparte verenigingen op zou richten, het niet zou werken’. Fijnanda is het met hem eens: ‘Het is in de loop van de jaren zo gegroeid. Zoals het nu is, willen de jongeren waarschijnlijk niet anders. En je moet niet vergeten: er is in Huizen al zoveel ‘gemengd’ te doen. Je kan op vrijdag-, zaterdag- en zondagavond gewoon kiezen wat je wilt doen. Er zijn genoeg alternatieven. Daar ontmoeten ze elkaar heus wel’. Volgens Martijn is het een voordeel dat een KV-vergadering plaatsvindt op zondagmiddag. ‘Dan is er verder niets te doen, om het maar zo te zeggen’, legt hij uit. ‘Voor de jongens is het dan ‘hun’ uurtje. Waarom zou je niet gaan?’ Fijnanda vindt dat voor de MV anders: ‘Onze vergaderingen zijn op vrijdagavond. Heb je dan eens een feestje of iets anders, dan zeg je de MV toch makkelijker af, dat merken we wel. De kans is groot dat een andere activiteit voorrang krijgt’.

Open

Over het algemeen zijn meisjes opener over hun gevoelens dan jongens. Toch zien de beide voorzitters dat niet per se terug tijdens de vergaderingen in de gesprekken over het geloof. ‘Volgens mij is dat verschil op geloofsgebied helemaal niet zo groot’, denkt Fijnanda. ‘Het klopt dat meiden vaak opener zijn dan jongens, dat merk ik ook bij mijn eigen kinderen. Maar meer nog hangt dat af van je karakter. Als je van jezelf al wat opener bent, maakt dat natuurlijk wel wat uit. Of je nou een jongen of een meisje bent. En bovendien is praten over je geloof alsnog best moeilijk’. Martijn vult aan: ‘Het feit dat de jongens bij de jongens zitten en de meiden bij de meiden maakt dat wel makkelijker, dat merken we tijdens de vergaderingen. Je kunt jezelf zijn, hoeft niet op te vallen of indruk te maken op de anderen. We horen wel eens dat ouders blij verrast zijn en aan ons vragen: bidt mijn zoon bij jullie? Thuis nooit!’ Fijnanda denkt dat meiden wel een stuk kattiger zijn onderling. ‘Ze doen dat met woorden en met hun gedrag, volgens mij is dat wel anders dan bij jongens’. Martijn nuanceert: ‘Vergis je niet. Er gaat bij ons op de KV ook heus wel eens iets fout. We moeten als leider steeds weer scherp zijn op het voorkomen van pesten, want daarin kunnen ook jongens zeker geen lieverdjes zijn’.

Authentiek

Jongeren hebben graag een soort rolmodel in hun leven, waar ze zich aan kunnen spiegelen. Waar meiden dat misschien doen op de MV met hun leidsters, doen jongens dat ook wel bij de KV met hun leiders. ‘Dat gebeurt zeker’, vindt Martijn, ‘maar het hangt wel sterk af van de leiders of leidsters zelf. Waar de jongens wel op letten, is of een leider authentiek is of niet. Ze letten op je gedrag. Ben je niet echt, dan prikken ze daar zo door heen. Dat valt me op’.  Meisjes zijn scherper op het uiterlijk volgens Fijnanda. ‘Ze houden het goed in de gaten: hoe ziet de leiding eruit? Daar letten ze nu eenmaal meer op’, zegt ze. ‘Dat merk je bij kinderen en tieners ook als het gaat om docenten op school. De meisjes weten precies hoe iemand er altijd uitziet en zijn daar kritisch over. Maar volgens mij geldt inderdaad voor zowel jongens als meiden dat ze letten op het feit of iemand echt is of niet. Ze zien of je als leiding een levend geloof hebt en hoe je eigen relatie met God is’.

Thuissituatie

Op de vraag of jongens iets van meiden kunnen leren en andersom, blijft het even stil. ‘Jongens zijn in het algemeen rechter door zee’, constateert Martijn. ‘Ze hebben meer zoiets van: we gaan het zus en zo doen. Ze zijn misschien iets makkelijker. Maar ik denk dat meiden weer wat socialer zijn’. Fijnanda knikt: ‘Over het algemeen wel ja. Een meisje kijkt wat sneller naar haar naaste denk ik. Als leidsters van de MV én als vrouwen zijn we ook scherp op de thuissituatie, maar ik neem aan dat de KV-leiders dat ook zijn. Dat is vanzelfsprekend als je leider of leidster bent. We maken aantekeningen als er iets bijzonders aan de hand is en informeren er naar. We gaan er niet te ver in, we zijn geen psychologen of welzijnswerkers’.

Martijn en Fijnanda komen beiden tot de conclusie: De geijkte verschillen tussen jongens en meiden zijn misschien meer een cliché, dan dat die echt zo aanwezig zijn. Afschaffen dan maar, een aparte MV en KV?  ‘Lijkt me niet verstandig!’, besluit Martijn.