Toen wij het thema man en vrouw hoorden, riep dat bij ons heel wat op. Dit, omdat we in een samenleving wonen waar de mannen- en vrouwenwereld strikt gescheiden is. Je merkt dit direct al aan het straatleven. Zo mogen bijvoorbeeld mannen en vrouwen niet naast elkaar zitten in een bus en worden bruiloften gescheiden gevierd. Mannen bezoeken elkaar en vrouwen doen dit weer apart. De vrouwen echter mogen dit alleen op bepaalde tijden doen, terwijl de mannen daar vrij in zijn.

Verder horen vrouwen stil over straat te gaan en hebben zij hun eigen ingang en ruimte in de moskee om te bidden. Maar ze mogen niet te vaak gaan, want het is wel verdacht om zo steeds in aanwezigheid van mannen te zijn. Het is dan ook beter om thuis te bidden.

Dit zijn zo maar een paar kenmerkende zaken van de cultuur waarin we leven.

Het leven van een vrouw lijkt dan ook heel gesloten en onderdrukt. Maar in deze cultuur gaat alles om eer. Daarom wordt dit zowel door de mannen als de vrouwen als bescherming van de vrouw gezien.

De visie op het huwelijk is dus heel anders dan in Nederland.

Zo worden de meeste vrouwen hier uitgehuwelijkt. In de stad is dit op latere leeftijd, maar in de dorpen zijn het vaak ook tieners. Verder is het gebruikelijk dat een man meerdere vrouwen heeft. Je krijgt wel het gevoel in de tijd van Abraham terecht te zijn gekomen.

Ook de omgang tussen man en vrouw binnen het huwelijk is eenzijdig. De vrouw is er voor de opvoeding van de kinderen en de man gaat er met zijn vrienden op uit. Je vraagt je dan ook af of de mensen hier ongelukkig zijn? Nee, dit is hun manier van leven.

Welke positie nemen wij nu in? We proberen in deze samenleving een christelijke voorbeeldfunctie in te nemen. Het is goed wanneer mensen zien hoe wij als man en vrouw met elkaar en als gezin met elkaar omgaan. We proberen transparant te leven. Je moet ervan uitgaan dat alles wordt gezien! Op deze wijze proberen we ook getuigen te zijn. Onlangs hebben wij een ‘huwelijkscursus’ gevolgd met andere buitenlanders. We hebben toen ook gesproken over hoe je in deze samenleving getuige kan zijn door middel van je gezin en huwelijk. De essentie van de cursus was dat Christus het huwelijk positief onderstreept en aangeeft dat die eenheid niet verbroken kan worden of met meerderen kan worden gedeeld. De roeping die wij dan ook hier ervaren is gelijk aan die in Nederland. ‘Hoe kunnen we een getuige zijn op de plek waar God ons heeft gesteld. Hoe kunnen we de geur van Christus verspreiden in een land waar weinig mensen Hem kennen’. We proberen een huwelijks- en gezinsleven te leiden waarin Christus centraal staat waardoor mensen nieuwsgierig gaan worden.

Dit vergezicht geldt voor zowel dichtbij als ver weg.

Stefan en Joke